به نام خدا

در این پست قصد داریم به نظرات اهل سنت و خصوصا وهابیت بپردازیم ... قبل از هرچیز توجه داشته باشید که این پست در همین مکان هربار تکمیل تر میشود ... چراکه مطالب زیاد است ... لذا هربار به ادامه مطالب مراجعه کنید .

معرفی کتاب :

۱ ) الغدیر نوشته علامه امینی

۲ ) شبهای پیشاور نوشته مرحوم سلطان الواعظین شیرازی

۳ ) المراجعات نوشته سید عبد الحسین شرف الدین

۴ ) مجموعه کتاب های آقای تیجانی : همراه با راستگویان - از آگاهان بپرسید - اهل بیت کلید مشکل ها - آنگاه هدایت شدم و ... ( از انتشارت بنیاد معارف اسلامی قم )

۵ ) سلفی گیری ( وهابیت ) و پاسخ به شبهات ( از انتشارات مسجد مقدس جمکران )

مورد ۴ و ۵ خلاصه و بسیار مفید هستند و برای تحقیق الغدیر بسیار خوب می باشد .

تاریخچه وهابیت:

مسلک وهابى منسوب به شیخ محمد فرزند "عبدالوهاب" نجوى است و این نسبت از نام پدر او "عبدالوهاب" گرفته شده است.

به گفته برخى از دانشمندان، علت اینکه این مسلک را بنام خود شیخ محمد نسبت نداده اند یعنى "محمدیه" نگفته اند. این است که مبادا پیروان این مذهب نوعى شرکت با نام پیامبر (ص) پیدا کنند. و از این نسبت سوء استفاده نمائید.

شیخ محّمد در سال 1115 هجرى قمرى در شهر "عُیینَه" از شهرهاى "نجد" تولد یافت. پدرش در آن شهر قاضى بود. شیخ از کودکى به مطالعه کتب تفسیر و حدیث و عقائد سخت علاقه داشت، و فقه حنبلى را نزد پدر خود که از علماء حنبلى بود، آموخت.

وى از آغاز جوانى بسیارى از اعمال مذهبى مردم "نجد" را زشت مى شمرد در سفرى که به زیارت خانه خدا رفت بعد از انجام مناسک به مدینه رهسپار شد در آنجا توسل مردم را به پیامبر در نزد قبر آن حضرت انکار کرد سپس به نجد مراجعت نمود و از آنجا به بصره رفت به این قصد که از بصره به شام رود، مدتى در بصره ماند و با بسیارى از اعمال مردم به مخالفت پرداخت، ولى مردم بصره وى را از شهر خود بیرون راندند. در راه میان "بصره و شام" زبیر نزدیک بود از شدت گرما و تشنگى و پیاده روى هلاک شود، اما مردى از اهل زبیر مى خواست از زبیر به شام سفر کند ولى چون توشه و خرج سفر به اندازه کافى نداشت مقصد را عوض کرد و رهسپار شهر احسا شد و از آنجا آهنگ شهر حریمله از شهرهاى نجد را نمود.

در این هنگام که سال 1139 بود، پدرش عبدالوهاب از عینبه به حریمله انتقال یافته بود.

شیخ محمد، ملازم پدر شد و کتابهائى نزد او فرا گرفت و به انکار عقائد مردم نجد پرداخت به این مناسبت میان او و پدرش نزاع و جدال در گرفت همچنین بین او و مردم نجد منازعات سختى رخ داد و این امر چند سال دوام یافت تا اینکه در سال 1153 پدرش شیخ عبدالوهاب از دنیا رفت.

شیخ محمد پس از مرگ پدر به اظهار عقاید خود و انکار قسمتى از اعمال مذهبى مردم ادامه داد و جمعى از مردم حریمله از او پیروى کردند و کار وى شهرت یافت وى از شهر حریمله به شهر عینبه رفت، رئیس وقت عینبه عثمان شیخ محمد نیز در مقابل اظهار امیدوارى کرد که همه اهل نجد از عثمان بن حمد اطاعت کند.

خبر دعوت شیخ محمد و کارهاى او به امیر احسا رسید، وى نامه هایى براى عثمان نوشت که نتیجه اش این شد که عثمان عذر شیخ محمد را خواست.

شیخ محمد به او پاسخ داد که اگر مرا یارى کنى تمام نجد را مالک مى شوى، اما عثمان از او اعراض کرد و او را از شهر عینبه بیرون راند.

شیخ محمد در سال 1160 پس از آنکه از عینبه بیرون رانده شد رهسپار درعیه از شهرهاى معروف نجد گردید. در آن وقت امیر درعیه محمد بن مسعود (جد آل مسعود) بود وى به دیدن شیخ رفت و عزت و نیکى را به او مژده داد. شیخ نیز قدرت و غلبه بر همه بلاد نجد را بوى بشارت داد و بدین ترتیب ارتباط میان شیخ محمد و آل مسعود آغاز گردید.

یکى از بزرگترین نقاط ضعف برنامه زندگى شیخ این است که با مسلمانانى که از عقائد کذائى او پیروى نمى کردند، معامله کافر حربى مى کرد و براى جان و ناموس آنان ارزشى قائل نبود.

جنگهائى که وهابیان در نجد و خارج نجد از قبیل یمن و حجاز و اطراف سوریه و عراِ راه انداختند برهمین پایه بوده، هر شهرى که با جنگ و غلبه بر آن املاک خود قرار مى دادند و الّا به غنایمى که بدست مى آوردنداکتفاء مى کردند.

کسانى که با عقائد او موافقت مى کردند و دعوت او را مى پذیرفتند باید با او بیعت مى کردند و اگر کسانى به مقابله برخیزند باید کشته شوند و اموالشان تقسیم گردد، طبق این رویه از اهالى قریه مضول در شهر احسا سیصد مرد را به قتل رسانیدند و اموالشان را به غارت بردند.

شیخ محمد بن عبدالوهاب در سال 1206 درگذشت. و پس از شیخ محمد پیروان او به همین روش ادامه دادند مثلاً در سال 1216 امیر مسعود و هابى سپاهى مرکب از بیست هزار مرد جنگى تجهیر کرد و به شهر کربلا حمله ور شد. کربلا در این ایّام در نهایت عظمت و شرف بود. زائرین ایرانى و ترک و عرب بدان روى مى آوردند، مسعود پس از محاصره شهر سرانجام وارد آن گردید و کشتار سختى از ملاضمین و ساکنین آن نمود.

سپاه وهابى در شهر کربلا رسوائى به بار آورد و پنج هزار تن را به قتل رسانیدند پس از آن به طرف خزینه هاى مردم امام حسین (ع) حمله ور شده و اموال آنرا به غارت بردند.

از زمانیکه شیخ محمد بن عبدالوهاب عقائد خود را ابراز و مردم را به پذیرفتن آنها دعوت کرد، گروه زیادى از علماى بزرگ به مخالفت با عقائد او پرداختند، نخستین کسى که به شدت با او مخالفت برخاست پدرش عبدالوهاب و سپس برادرش شیخ سلیمان بن عبدالوهاب بودند که هر دو از علماى حنبلى محسوب مى شوند.

در خاتمه این فصل باید دانست که شیخ محمد بن عبدالوهاب مبتکر و آورنده عقاید وهابیان نیست بلکه قرنها قبل از او این عقائد بصورتهاى گوناگون از افرادى مانند ابن تیمیه و شاگرد او ابن القیم اظهار شده است ولى بصورت مذهب تازه اى در نیامده و طرفداران زیادى پیدا نکرده بود.

ابوالعباس احمد بن عبدالحلیم معروف به ابن تیمیه از علماى حنبلى که در 728 هجرى قمرى در گذشته است.

وى عقائد و آرائى برخلاف معتقدات عموم فرقه هاى اسلامى اظهار مى داشت و پیوسته مورد مخالفت علماى دیگر قرار داشت و به عقیده محققین همین عقائد بعداً اساس معتقدات وهابیان را تشکیل داده است.

در مقابل عقائد ابن تیمیه از طرف علماء اسلام، بالاخص علماء اهل سنت دو کار صورت گرفت:

1) نقد عقائد و آراء او و تألیف کتب فراوان از جمله این کتب:

ـ شفاء السقام فى زیارة قبر خیر الا نام ـ نویسنده تقى الدین سبکى.

ـ دفع الشبهه ـ تقى الدین المصنى و...

2) مراجع فتوى اهل تسنن در عصر ابن تیمیه به تفسیق و تکفیر وى برخاسته و او را بدعت گذارى مى دانستند.

غائله ابن تیمیه با مرگ او در سال 728 در زندان شام فروکش کرد و شاگرد معروف او ابن القیم هر چند به ترویج افکار استاد خود پرداخت ولى آثارى از آن باقى نبود تا اینکه فرزند عبدالوهاب تحت تأثیر افکار این تیمیه قرار گرفت و آل مسعود براى تحکیم پایه هاى امارت خود در منطقه نجد به حمایت از او برخاستند و باعث زنده شدن و رشد این افکار گردید و متأسفانه باعث ایجاد فرقه اى جدید در جامعه مسلمین گردید.

ممکن است تعاریف کمی با تعاریف مرسوم متفاوت باشند .

همواره رسانه های جمعی مخاطبان بسیاری را به سوی خود جذب می کنند تا جایی که امروزه زندگی بدون این وسایل برای بسیاری از افراد غیر ممکن و بسیار دشوار است ، و این مسله فکر بسیاری از محققان و پژوهشگران را در شرق و غرب به خود مشغول کرده است . چراکه این رسانه ها به علت پیچیدگی و گسترش روز افزونی که پیدا کرده اند تاثیرات بسیاری بر زندگی افراد و جوامع بشری می گذارند و این تاثیر تا آنجا است که می توان افراد را به نوعی دنباله رو آن ها دانست ، و همین امر است که بعضا این سیستم ، ابزار بسیار مفیدی برای سیاستمدران دنیا به شمار می رود ، و یکی از بزرگترین علت های آن هم تاثیرات نامحسوس و غیر مستقیمی است که بر روی مخاطب خود می گذارند .

رسانه ها انواع متنوعی دارند که می توان به روزنامه ها و مجلات و رادیو ، تلویزیون ، سینما و تاتر که از قدیمی ترین رسانه ها هستند اشاره کرد و همچنین ماهواره و اینترنت هم که تکنولوژی جدید دنیا به شمار می روند ، و تا امروز تمامی این وسایل به بالاترین درجات تعالی خود رسیده اند و دامنه پیشرفت علم تا جایی است که هنوز هم به دنبال راهکار های جامع تر و بهتری برای اطلاع رسانی است .

و همین ویژگی باعث گشته سازمان های دولتی و خصوصی دست به احداث شبکه های مختلف خبری ، علمی ، سرگرمی ، آموزشی و ... بزنند و رقابت شدیدی هم در میان آن ها شکل گرفته است که همین استعداد رقابتی همواره باعث پیشرفت کیفی و کمی آن ها البته با توجه به شرایط اجتماعی و فرهنگی جوامع گشته است . و حتی آنقدر بحث جدی است که برای هرکدام از فعالیت های صورت گرفته در این رسانه متخصصین ویژه آموزش داده میشوند و کلاس های دانشگاهی تشکیل می گردد و تا بالاترین مدارج هم امکان ادامه تحصیل را دارا هستند .

این وسیله و رسانه اهداف خاصی دنبال می کند تا جایی که کسی نمی تواند ادعا بکند در این رسانه برنامه ای بدون هدف خاص تهیه شده باشد . از میان اهداف رسانه جمعی تلویزیون به چند مورد اشاره می کنیم .

1 ) فرهنگ سازی

2 ) آموزش

3 ) اطلاع رسانی در سطح گسترده حتی جهانی

4 ) تجارت و تبلیغات

5 ) پرکردن اوقات بیکاری و فراقت انسان ها (تفریح و ورزش و آموزش و ...)

و ...

در این میان می توان به مورد فرهنگ سازی با دید ویژه ای نگریست چرا که همانگونه که قبلا تذکر داده شد می توان از تاثیر گذاری غیر مستقیم استفاده کرد و فرد و جامعه را آماده پذیرش حتی فرهنگی مخالف بافرهنگ سنتی خود کرد ، بدون آنکه متوجه شوند و بخواهند موضع گیری کنند .

بدون در نظر گرفتن مسائل سیاسی توجه به این نکته ضروری است که امروزه بیشتر کشور ها در رسانه ها ، فرهنگ خاصی را دنبال می کنند و به دنبال این هستند تا یک فرهنگ جهانی ایجاد کرده و همه را به تبعیت از آن وادار سازند و هم اکنون هم تا حد زیادی به موفقیت های قابل توجهی دست یافته اند که از آنجمله می توان به یکی شدن فرهنگ اروپا و آمریکا اشاره داشت . البته غول رسانه هنوز در آفریقا و آسیا نتوانسته به پیشرفت مورد قبول خود دست پیدا کند چرا که مردم این دو قاره از دیر باز با فرهنگ خاصی که غالبا برگرفته از مذهب های الهی است ، خو گرفته و آمیخته شده اند . و همین امر است که سیاست مداران بزرگ رسانه ها همواره بزرگترین دغدغه های خود را بر سر مبارزه با مذاهب و ادیان گذاشته اند و هزینه های غیر قابل وصفی را هم به کار برده و خرج کرده اند . در این میان مبارزه و آماده کردن کشور های اسلامی خصوصا کشور های اسلامی خاورمیانه برای آنها از همه مهمتر و سخت تر است چرا که مسلمان ها خود فرهنگ غنی و کاملی دارند که به سادگی حاضر به کنار گذاشتن آن نیستند و حتی برای حفظ آن در تاریخ جنگ های بسیاری را از آن ها ثبت کرده اند . در این میان یک کشور که غابلیت انعطاف پذیری خیلی کمتری دارد کشور جمهوری اسلامی ایران است که مهمترین کشور منطقه خاورمیانه است و از لحاظ استراتژیک هم نقش مهمی را بازی می کند . و همین مساله غول رسانه را به تکاپو و آشفتگی خاصی کشانده است و برای رسیدن به اهداف مورد نظر آن (غول رسانه) را به هر کاری واداشته است که از جمله آن می توان به تهدیدات فرهنگی با استفاده از ماهواره ها اشاره داشت که از تمام نقاط دنیا ایران را مورد هدف امواج خود قرار داده اند و همین امر است که بزرگی مساله را به نمایش می گذارد .

لذا در این گزیده ما هم به وضع رسانه ملی در ایران می پردازیم وامید واریم که بتوانیم کاری هرچند کوچک انجام داده باشیم .

مردم ایران به تلویزیون بیشتر از باقی رسانه ها توجه می کنند و حتی ساعات بسیاری را در پای آن و به تماشای برنامه هایش می گذرانند حتی با این که در شهر تهران که ابر شهر ایران است بیش از 8 شبکه بیشتر ندارد باز هم مردم با این وسیله انس زیادی برقرار کرده اند بالخصوص در این دهه که برنامه های متنوع بسیاری هم از آن پخش می شود که با توجه به کمی شبکه ها ، بسیار قابل توجه است .

در ایران از همان ابتدای ورود تلویزیون مردم بیشتر به برنامه های طنز مایل بودند درست همانند باقی کشور ها و همین امر هم کارگردانها و تهیه کننده گان را به سمت ساخت این گونه برنامه ها کشانده و در این چند سال شاهد سیل برنامه های طنز در مناسبت های گوناگون بالخصوص مناسبت های ویژه همانند ماه مبارک رمضان و عید نوروز بوده ایم ، که اینک به چگونگی و کیفیت آن ها از جهت طنز بودن و جلب مخاطب کاری نداریم . بحث ما کمی خاص تر میشود و در واقع بر روی تاثیرات فرهنگی این برنام ها صحبت خواهیم کرد (فرهنگ سازی) .

نکته ای که به وفور در ساخت برنامه های طنز به چشم می خورد ، خنداندن مخاطب از هر راه ممکن و هر وسیله قابل استفاده می باشد به صورتی که سازندگان دیگر توجهی به محیط فرهنگی و مذهبی مخاطب ندارند و یا شاید هم بعضا تامین کننده اهداف غول رسانه هستند که در هر صورت باز هم هدف غول رسانه ای را تامین خواهند کرد حتی اگر سازنده واقعا قصد سوئی هم نداشته باشد .

1) در این میان می توان به یکی از شایع ترین روش ها که مسخره کردن دیگران در فیلم و سریال برای خنداندن و جلب توجه مخاطب اشاره کرد ، که در واقع سازنده با این روش فرهنگ استهزا را در جامعه شیوع داده تا جایی که اثرات تخریبی بسیار جدی ای خصوصا بر روی کودکان داشته است .

2 ) روش دیگر استفاده از اصطلاحات نامفهمو و بی اساس است به گونه ای که این نوع هم بسیار اثرات مخرب اجتماعی و فرهنگی دارد چرا که در بسیاری از مواقع باعث محو ضرب المثل ها و اصطلاحات پرمفهوم که نشانه قدمت و فرهنگ ما است می گردد و این اثرات هم بر روی کودکان و نوجوانان ما بسیار تاثیر گذار بوده و هست تا جایی که بعضا خشم والدین و اولیای مدرسه را هم بر می انگیزد .

3 ) روش دیگر روش توهین به دیگران برای خنداندن مخاطب است که این هم بسیار مخرب است .

4 ) روش دیگر استفاده از حرکات ناشایست و زننده است که بعضا قابل مشاهده است . این روش هم برروی کودکان تاثیرات بسیار مخرب دارد . همانند پریدن دختر ها به جلوی پسر ها برای ترساندن آن ها و یا پرتاب کردن اشیاء به سوی بازیگران که غالبا هم اشیاء خطر ناکی هستند . و یا نوع خنده های زننده بازیگران چه زن و یا مرد که به طبع کودکان هم از آن ها پیروی و تقلید می کنند و ... .

و ... .

این روش ها و روش های دیگر غالبا تخریب فرهنگ کرده و به یکی کردن فرهنگ اسلامی و غربی از نوع تاثیر گذاری غربی کمک بسزایی می کند . و مطلبی که از همه بیشتر قابل تامل و ترس است از بین رفتن فرهنگ اسلامی در جامعه و خصوصا در نسل آینده است که کمک شایانی برای حضور غرب در ایران را به همراه خواهد داشت و این خطر تاجایی است که ممکن است تمامی اخلاقیات اسلامی در جامعه به نابودی و انحطاط کشیده شود ، اخلاقیاتی که غرب آرزوی پیاده کردن آن ها را دارد .

مهمترین خطر ، ازبین رفتن حرمت ها در میان افراد است که می توان به از بین رفتن حرمت بین فرزندان و والدین و همچنین همسران به عنوان مهمترین ها یاد کرد . اینک برای روشن تر شدن بحث به چند حدیث نبوی که همگی از نهج الفصاحه انتخاب شده اند اشاره می کنیم :

والدین

1 ) بهشت زیر پای مادران است .

2 ) تو و آنچه داری متعلق به پدر توست .

3 ) همانا خداوند بزرگ ، نهی می کند شما را که به پدرتان قسم بخورید .

4 ) دعای پدر در حق فرزند خود همانند دعای پیامبر بر امت خود است .

5 ) کسی که پدر و مادر خود را راضی کند ، حقیقتا خداوند را راضی کرده است و کسی که پدر و مادر خود را خشمگین کند ، حقیقتا خدا را خشمگین کرده است .

6 ) خدا لعنت کند کسی را که به پدر و مادر خود لعن بفرستد .

7 ) چاپلوسی کردن جایز نیست مگر در مقابل پدر و مادر ... .

8 ) هیچ مردی نیست که به صورت پدر و مادر خود ، مهربانانه نگاه کند مگر این که خداوند به خاطر همین نگاه ، برای او یکی مقبول و نیکو می نویسد .

9 ) کسی که پیشانی مادر خود را ببوسد ، برای او ، پرده ای در مقابل آتش جهنم قرار داده می شود .

10) دوستی با پدر خود را حفظ کن و آن را قطع مکن تا خداوند ، نور تو را خاموش نکند .

زن و شوهر

1 ) حق شوهر بر گردن زن :

زن از بستر شوهر دور نشود ، دستور شوهر را اطاعت کند ، بدون اجازه شوهر از خانه بیرون نرود ، کسی که شوهرش دوست ندارد به خانه نیاورد ، بدون اجازه شوهر روزه مستحبی نگیرد ، بدون اجازه شوهر نمی تواند چیزی از خانه به دیگری بدهد و اگر این کار را بکند خداوند و فرشتگاه خشم او را لعن می کنند ، حتی اگر شوهر ظالم باشد .( دوحدیث را در یک جا جمع کردم )

2 ) حق زن بر گردن شوهر :

خوراک و پوشاک او را فراهم کند ، او را کتک نزند ، به او حرف بد نزند ، جز در خانه با او قهر نکند .

3 ) زمانی که مرد به صورت همسر خود ، نگاه کند و همسرش نیز به او نگاه کند ، خداوند بزرگ مهربانانه به آن دو نگاه می کند .

اینک باتوجه به احادیث یاد شده اهمیت مساله مطرح شده و خطرات ناشی از آن بیشتر نمایان می شود .

توصیه پزشک سیاسی

آقا دکتره به همه سفارش می کنه که اگر احساس درد کردید بهترین راه فراموش کردن درد و استفاده از مسکن نیست ، بلکه می بایست دنبال علت درد گشت و آن را درمان کرد حالا درد هرچه می خواهد باشد ( سیاسی ، اقتصادی ، اجتماعی ) توجه بکنید که تا علت هست در هم هست . وگرنه اگر درد را درمان نکنید و به عبارت دیگر علت درد را برطرف نکنید هرچه بگذرد درد پیشروی کرده و دیگر خوب نمی شود . و این را بخاطر بسپارید که نباید از علت درد ترسید و به خاطر ترس از آن دیگر به دنبال درمان نرفت .

العاقل یکفی بالاشاره ...